Νέα Mέσα με παλιούς κανόνες γίνεται;
του Ανδρέα Στάιου
Διαβάζοντας βαθυστόχαστες και μη αναλύσεις σε σχέση με την υποτιθέμενη κρίση στα ΜΜΕ αυθόρμητα μου έρχονται στο μυαλό κάποιες σκέψεις που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Αρχικά καλό είναι να προσδιορίσουμε λίγο το τοπίο για το τι μπορεί να σημαίνει μια κρίση στα ΜΜΕ. Είναι πρόβλημα που πρέπει απαραίτητα να απασχολεί για παράδειγμα τον ΔΟΛ, τον Πήγασο ή κάποιο άλλο μεγάλο παραδοσιακό συγκρότημα? Μάλλον όχι.Το πρόβλημα είναι γενικότερο. Έχει να κάνει με το γενικότερο Business model που ακολούθησαν ή συνεχίζουν να ακολουθούν κάποια μαγαζιά. Άρα αφορά το μέσο και όχι τα Μέσα, όπως λέει ο Φοίβος Καρζής στο άρθρο του.
Χωρίς να είμαι ειδικός και από όσο μπορώ να καταλάβω διαβάζοντας εφημερίδες ή ακούγοντας ραδιόφωνα οι ειδήμονες εντοπίζουν το πρόβλημα σε διάφορες αιτίες. Στον μεγάλο αριθμό υπαλλήλων που απασχολούσαν τα μέσα, στις ακριβές προσφορές που παρείχαν και βέβαια στον μεγαλύτερο αριθμό μέσων από αυτόν που θεωρητικά θα έπρεπε να έχουμε και αντέχει η ελληνική αγορά.
