Υπερτηλέφωνο από την Google

Μέχρι σήμερα, ο όρος Nexus-6 παρέπεμπε τους μυημένους στην επιστημονική φαντασία στα ρομπότ που πρωταγωνιστούν στο βιβλίο του Philip Dick «Tα ανδροειδή ονειρεύονται ηλεκτρικά πρόβατα;» και στην ταινία «Blade Runner». Ωστόσο, εδώ και λίγες ημέρες είναι επίσης το όνομα ενός τηλεφώνου που οι σχεδιαστές του θεωρούν ότι υπερέχει από όλα τα υπόλοιπα smartphone, εγκαινιάζοντας μία νέα γενιά «υπερτηλεφώνων». Ο λόγος για το Nexus One, την πολυαναμενόμενη συσκευή που κυκλοφόρησε στις αρχές του μήνα με το λογότυπο της Google. Και που συνιστά έτσι κι αλλιώς είδηση, αφού σηματοδοτεί μία αλλαγή πλεύσης του διαδικτυακού κολοσσού, ο οποίος στα 11 χρόνια της ύπαρξής του, ποτέ άλλοτε δεν ανέπτυξε hardware το οποίο να «τρέχει» το δικό του λογισμικό.

Πρόκειται, όμως, πραγματικά για υπερτηλέφωνο; Αν και ο χαρακτηρισμός δεν βρίσκει σύμφωνο κάθε ειδικό, η αλήθεια είναι πως όλοι αναγνωρίζουν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο διαθέτει συγκεντρωμένα αρκετά προηγμένα χαρακτηριστικά. Κατασκευασμένο από την HTC, το Nexus One διαθέτει οθόνη 3,7 ιντσών τεχνολογίας AMOLED, γεγονός που προσφέρει έντονο κοντράστ, μεγάλη χρωματική ποικιλία, καθώς και υψηλή ανάλυση με μειωμένη ταυτόχρονα ενεργειακή κατανάλωση.

Ο επεξεργαστής του είναι από τους ταχύτερους της αγοράς, με συνέπεια η συσκευή να μπορεί να εκτελέσει πολλές λειτουργίες ταυτόχρονα, αλλά και να διαχειρίζεται ακόμη και τρισδιάστατα γραφικά. Επίσης, διαθέτει κάμερα 5 Megapixel με φλας από LED, δέκτη GPS, επιταχυνσιόμετρο και δύο εσωτερικά μικρόφωνα τα οποία συνεργάζονται για να καταγράφουν τον περιβάλλοντα θόρυβο, αυξομειώνοντας τον ήχο αν αντιληφθούν δυνατό άνεμο ή διερχόμενα αυτοκίνητα.

Εξίσου εντυπωσιακές, όμως, είναι και μερικές λειτουργίες που βρίσκονται προεγκατεστημένες στο Nexus, όπως για παράδειγμα η δυνατότητα αναγνώρισης φωνής (τουλάχιστον στην αγγλική γλώσσα) ώστε το τηλέφωνο όχι μόνο να δέχεται φωνητικές εντολές, αλλά και να μπορεί να γράψει αυτόματα sms ή να πλοηγηθεί στο Iντερνετ «ακούγοντας» τη φωνή του χρήστη. Και όσοι έχουν ήδη χρησιμοποιήσει το δωρεάν πρόγραμμα πλοήγησης που περιλαμβάνεται στο κινητό υποστηρίζουν πως μπορεί να δίνει αξιόπιστες και λεπτομερείς οδηγίες ανά οικοδομικό τετράγωνο.

Με αυτόν τον τρόπο, πολλοί θεωρούν ότι η εν λόγω συσκευή καταφέρνει με τα τεχνικά της χαρακτηριστικά να ανταγωνισθεί επάξια το iPhone, τον βασικό αντίπαλό της. Aλλωστε, ένας από τους βασικούς στόχους για τους οποίους κυκλοφόρησε το Nexus One η εταιρεία είναι για να ενισχύσει εμπορικά το λειτουργικό της σύστημα Android –στην αναβαθμισμένη του εκδοχή Android 2.1– προσελκύοντας ακόμη περισσότερους καταναλωτές στις συσκευές κινητής τηλεφωνίας που «τρέχουν» το συγκεκριμένο λειτουργικό. Κάτι που φαίνεται πως δεν πέτυχαν, στον βαθμό που θα επιθυμούσε η Google, τα 20 μοντέλα τα οποία κυκλοφορούν ήδη σε 48 χώρες.

Αν το πετύχει, τότε η εταιρεία θα έχει στήσει τη δική της αυτοκρατορία στον χώρο της κινητής τηλεφωνίας, ώστε να μην εξαρτάται από αποφάσεις της Apple για αποκλεισμό υπηρεσιών της από το «οικοσύστημα» του iPhone – όπως συνέβη τον περασμένο Ιούλιο με το Google Voice. Πρόβλημα που μάλιστα μπορεί σε λίγα χρόνια να γίνει ακόμη πιο έντονο, καθώς όσο περισσότερο θα μετατρέπονται τα κινητά τηλέφωνα σε διαδικτυακά τερματικά, τόσο περισσότερο τα κέρδη της Google θα προέρχονται από υπηρεσίες σαν το Google Voice, τις οποίες οι χρήστες θα χρησιμοποιούν πιο συχνά στα κινητά τους τηλέφωνα παρά στον υπολογιστή.

Aλλωστε, η ανάπτυξη του Nexus One αποτελεί μέρος μιας γενικότερης στρατηγικής της Google ώστε να διατηρήσει την ηγεμονία της στην ιντερνετική διαφήμιση και στην εποχή όπου το Διαδίκτυο γίνεται φορητό μαζί με τα κινητά μας. Σε μία εποχή, δηλαδή, όπου τα μεγαλύτερα έσοδα δεν θα προέρχονται από τις κλασικές καταχωρίσεις που προβάλλονται παράλληλα με τα αποτελέσματα στη μηχανή αναζήτησης, αλλά από «έξυπνες» διαφημίσεις που θα συνοδεύουν τις υπηρεσίες της Google και θα εμφανίζονται στην οθόνη του κινητού ανάλογα με το πού βρίσκεται ο χρήστης. Γι’ αυτό και παράλληλα με το πρώτο υπερτηλέφωνο, η Google προχώρησε και στην εξαγορά αρκετών εταιρειών που ειδικεύονται στον τομέα.

Υπέρ και κατά

Η κυκλοφορία του Nexus One δεν ήταν άμοιρη σφαλμάτων – ακόμη και επικοινωνιακών, όπως δείχνει η εμμονή της Google να χρησιμοποιεί ονόματα από το έργο του Dick, κίνηση που έκανε την κόρη του συγγραφέα να απειλήσει με μήνυση την εταιρεία. Oχι ότι το Nexus One δεν έχει επίσης και τεχνικές ατέλειες: η οθόνη του δεν είναι πολλαπλής αφής στην αμερικανική έκδοσή του, για παράδειγμα, επομένως όσοι έχουν χρησιμοποιήσει το iPhone θα θεωρήσουν μάλλον μειονέκτημα το γεγονός ότι δεν μπορούν να μεγεθύνουν τις φωτογραφίες και τις ιστοσελίδες με τα δάκτυλα του χεριού τους. Και, ακόμη χειρότερα, παρ’ όλο που στη συσκευή μπορούν να χρησιμοποιηθούν κάρτες μνήμης χωρητικότητας έως και 32 Gigabyte, το Nexus προβλέπει μόλις 190 Megabyte.

Ποιο επιπλέον πλεονέκτημα προσφέρει η Google ως αντιστάθμισμα; Περισσότερη ελευθερία: το Nexus One διατίθεται αποκλειστικά μέσα από το online κατάστημα του διαδικτυακού κολοσσού έτσι ώστε ο αγοραστής να μπορεί να επιλέξει αν θα το προμηθευτεί είτε με διετές συμβόλαιο από την Τ-Mobile είτε «ξεκλείδωτο» για να το χρησιμοποιήσει στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας της αρεσκείας του.

Βέβαια, αυτή η ελευθερία είναι ακόμη ακριβή: η συσκευή κοστίζει με σύνδεση 180 δολάρια, τη στιγμή που η τιμή της «ξεκλείδωτης» φθάνει τα 520 δολάρια. Ωστόσο, με αυτή τη φιλοσοφία πώλησης, ο καταναλωτής δεν χρειάζεται πλέον να επιλέξει αναγκαστικά τον πάροχο που διαθέτει σε αποκλειστικότητα το Nexus One, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα με τα περισσότερα κινητά.

www.kathimerini.gr

Οι Έλληνες στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία των new social media!

 

 

 

Εκπληκτικό! Οι Έλληνες εμφανίζονται στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία της χρήσης και αξιοποίησης των new social media. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην τρίτη θέση πανευρωπαϊκά, μετά τη Δανία και τη Νορβηγία, σύμφωνα με μεγάλη έρευνα που έγινε για όσους διαφημίζουν και διαφημίζονται στο διαδίκτυο. Ιδιαίτερα δημοφιλείς είναι οι υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης (social networking) στην Ελλάδα, καθώς το 63% των Ελλήνων χρηστών έχει δημιουργήσει προφίλ σε κάποια από αυτές τις υπηρεσίες, ενώ ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 45%.

Παράλληλα, το 33% των Ελλήνων ανανεώνει το προφίλ του καθημερινά (ευρωπαϊκός μέσος όρος 15%), ενώ το 37% παρακολουθεί καθημερινά τα προφίλ των φίλων του (ευρωπαϊκός μ.ο. 19%).

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την πανευρωπαϊκή online έρευνα συνηθειών «Internet & Mobile MC DC», που παρουσιάστηκε στα μέλη του IAB Hellas (Interactive Advertising Bureau – Οργανισμός Διαδραστικής Επικοινωνίας), σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.

Την έρευνα διεξήγαγε η InSites Consulting σε συνεργασία με το IAB Europe και τα ΙΑΒ 16 χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας.

Η έρευνα αναδεικνύει το προφίλ ενός ιδιαίτερα ενεργού, κοινωνικού και συνειδητοποιημένου Έλληνα χρήστη. Το 66% μπαίνει στο Διαδίκτυο καθημερινά (ευρωπαϊκός μ.ο. 53%), ενώ το 24% είναι ενεργά συνδεδεμένο για περισσότερες από τέσσερις ώρες (ευρωπαϊκός μ.ο. 17%).

Το 19% των Ελλήνων χρηστών εμφανίζεται να έχει στην κατοχή του «έξυπνο» κινητό τηλέφωνο (iPhone, Blackberry κ.λπ.) και να έχει συνδρομή σε υπηρεσία πρόσβασης στο Διαδίκτυο μέσω κινητού (ευρωπαϊκός μ.ο. 15%). Το 54% ελέγχει το e-mail του καθημερινά (ευρωπαϊκός μ.ο. 37%).

Το 35% κάνει χρήση υπηρεσιών instant messaging καθημερινά (ευρωπαϊκός μ.ο. 25%), το 21% παρακολουθεί καθημερινά βίντεο από υπηρεσίες όπως το YouTube (ευρωπαϊκός μ.ο. 12%), το 24% «ανεβάζει» βίντεο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα (ευρωπαϊκός μ.ο. 12%), ενώ το 25% ακούει ραδιόφωνο μέσω Ίντερνετ καθημερινά (ευρωπαϊκός μ.ο. 16%).

Σε σχέση με τις μηχανές αναζήτησης, το 36% χρησιμοποιεί μηχανές αναζήτησης αρκετές φορές την ημέρα (ευρωπαϊκός μ.ο. 22%). Το 67% τις χρησιμοποιεί τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα για αναζήτηση προϊόντων και υπηρεσιών που ενδιαφέρεται να αγοράσει (ευρωπαϊκός μ.ο. 59%), ενώ το 64% τις χρησιμοποιεί για να αναζητήσει σημείο πώλησης (ευρωπαϊκός μ.ο. 56%). Το 69% εμπιστεύεται τα αποτελέσματα που λαμβάνει από τις μηχανές αναζήτησης.

Στην ερώτηση «ποιες πηγές πληροφόρησης (online και offline) εμπιστεύονται περισσότερο, όταν ψάχνουν για brands/προϊόντα/υπηρεσίες», στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται υπηρεσίες σύγκρισης (comparison websites) με 67%, sites με αξιολογήσεις χρηστών (58%) και sites με αξιολογήσεις ειδικών (46%). Στην τέταρτη και την πέμπτη θέση, αντίστοιχα, βρίσκονται η επαφή με πωλητές (41%) και η γνώμη φίλων/γνωστών (39%).

Ο μέσος Έλληνας χρήστης έχει αγοράσει online επτά φορές μέσα στον τελευταίο χρόνο, έναντι οκτώ του ευρωπαϊκού μέσου όρου, με τη Μεγάλη Βρετανία να βρίσκεται στην πρώτη θέση (με 10+ φορές τον τελευταίο χρόνο), ενώ το 82% είναι αρκετά ή πολύ πιθανό να το επαναλάβει.

Το 60% δηλώνει πως η πλοήγηση στο Διαδίκτυο θα ήταν πιο ευχάριστη, αν οι διαφημίσεις ήταν περισσότερο προσαρμοσμένες στο προφίλ του (ευρωπαϊκός μ.ο. 47%), ενώ το 65% δηλώνει την πρόθεσή του να δεχθεί επικοινωνία από εταιρείες στις οποίες είναι ήδη πελάτης.

Το 70% βρίσκει χρήσιμες τις προτάσεις για προϊόντα/υπηρεσίες από sites τα οποία επισκέπτεται τακτικά, ενώ το 50% βρίσκει χρήσιμες τις πληρωμένες διαφημίσεις σε μηχανές αναζήτησης. Το 25% στέλνει σε φίλους ή ανεβάζει σε site video sharing διαφημιστικό που βρήκε ενδιαφέρον, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.

To 72% των Ελλήνων χρηστών βρίσκει την online διαφήμιση λιγότερο ενοχλητική από τα άλλα μέσα. Τα στοιχεία που βρίσκει πλέον ελκυστικά ο Έλληνας σε μια online διαφήμιση είναι το έξυπνο δημιουργικό και τα πολυμεσικά στοιχεία (ήχος και βίντεο).

Τέλος, το 59% δεν ενοχλείται από διαφημίσεις σε υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης (ευρωπαϊκός μ.ο. 32%), ενώ το 37% δεν έχει πρόβλημα με το να χρησιμοποιούνται τα στοιχεία του για σωστότερη στόχευση (targeting) των διαφημίσεων (ευρωπαϊκός μ.ο. 26%).

U2 Update: Χιλιάδες fans sto OAKA!

Ξεκίνησε σήμερα το πρωί η προπώληση των εισιτηρίων για την συναυλία των U2 στην Αθήνα!

Χιλιάδες fans των U2 έσπευσαν από πολύ νωρίς το πρωί στα εκδοτήρια του Ticket House στο Ολυμπιακό Σταδιο, προκειμένου να προμηθευτούν το πολυπόθητο εισιτήριο που θα τους οδήγήσει στο φαντασμαγορικότερο θέαμα παγκοσμίως, το U2 360 Tour!

Κόσμος βρέθηκε από τα ξημερώματα στο Ολυμπιακό Στάδιο, σχηματίζοντας ουρές χιλιομέτρων, και παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, περίμενε υπομονετικά τη σειρά του. Τα εκδοτήρια άνοιξαν ακριβώς στις 10:00, εξυπηρετώντας άμεσα τους πολυάριθμους οπαδούς.

Για όσους δεν ήθελαν να περιμένουν, είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν online εισιτήρια στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο με free internet access.

Ήδη από τα μεσάνυχτα της Κυριακής, οι αγορές εισιτηρίων μέσω διαδικτυου έσπασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Ενώ, από την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου, που ξεκίνησε η προπώληση για τους εγγεγραμμένους στο επίσημο fan club των U2, χιλιάδες ήταν οι fans που φρόντισαν να προμηθευτούν έγκαιρα το εισιτήριο τους!

Οι τιμές των εισιτηρίων για το σόου της Αθήνας διαμορφώνονται όπως δείχνει η φωτογραφία

A Balanced Global Diet

Global imbalances — roughly defined, the different emphasis the world’s leading economies place on savings, spending and debt — is a phrase much used and little acted upon.

Well before the current financial crisis began, world leaders pledged to address this disconnect. At an International Monetary Fund meeting in 2007, for instance, representatives of the United States and the European Union agreed they should change economic incentives to encourage more savings and less spending; officials speaking for China, Japan and Germany, meanwhile, pledged to take steps to encourage spending. At the end of the day, nothing much happened, and these imbalances helped grease the skids for the global decent toward the economic abyss.

This might not be readily apparent from current numbers; in fact, the financial crisis has contributed to a significant narrowing of global economic imbalances. Consumers in so-called “deficit countries” — states like the U.S., Britain, Spain and the countries of Eastern Europe that have huge trade deficits — are saving more as the crisis has exposed the dangerous extent of their indebtedness. Meanwhile, in China and other large export-driven economies, fiscal stimulus spending and some other policy moves have encouraged more domestic consumption.

The reduction in the U.S. current account deficit — the broadest measure of trade in goods and services — is particularly striking and serves as an example. This reduction holds true across other, less robust economies, too. Many of the emerging economies of Eastern Europe had easily financed wide deficits during the boom years. Now they find they are reducing private consumption in light of the lack of credit.

In more desperate cases like Ukraine and Kazakhstan, this has necessitated currency devaluation that boosts the costs of imports. Others, especially Eastern European countries in line for E.U. membership, have clung to their currency pegs. This leaves room for adjustment only via a sharp reduction in domestic demand.

Changing ingrained habits — whether the tendency is to be too thrifty, or too loose with money — is never easy. There is a powerful temptation to point at current trends and argue that rebalancing is taking place naturally. That would be a big mistake.

All evidence suggests that this rebalancing is temporary — the result of reactive policy measures among exporters and retrenchment among the profligate.

China, the world’s sovereign wealth machine over the past decade, is a case in point. My colleague, Rachel Ziemba, projects China’s current account surplus will likely narrow to $350-370 billion depending on the import trajectory, down from a record $420 billion in 2008. China’s trade surplus was just under $100 billion in the first half of 2009. A trade surplus of about $30 billion in the third quarter of this year is expected, which is well below 2008 levels. Increased spending at home rather than savings could further reduce the surplus. Yet with China reluctant to allow currency appreciation, reserve accumulation has resumed at a strong pace.

Although the export-oriented growth model has been shaken by the crisis, many countries seem reluctant to recalibrate. The beginning of inventory restocking has buoyed Asia significantly, as companies that cut back sharply have now increased output. Avoiding currency appreciation will exacerbate this trend, adding to reserve accumulation and distortions.

The most recent I.M.F. estimates — released in the October 2009 World Economic Outlook — suggest that imbalances could widen again but remain lower (as a share of G.D.P.) than their 2006 peak. Yet the dollar values of these imbalances could be very large.

In the I.M.F.’s forecast, China’s surplus will widen again in 2010, even as a retrenched U.S. consumer remains weak.

So who offsets the U.S. deficit? The I.M.F. suggests a diffusion of imbalances, where surpluses of Germany and Japan will remain in shrinking mode even in 2010, while the deficits of Canada and Australia, as well as emerging economies like Brazil, will offset the growth of China’s surplus.

However, the I.M.F. five-year projections also show a widening current account surplus for the entire world. This could suggest that some of the underlying export assumptions are too optimistic given the growth estimates.

Global imbalances are back on the policy agenda with the G-20 agreeing to create a peer review of macroeconomic policies including imbalances to avoid another crisis. The details are limited so far, but focus once again on an agreement that the U.S. will consume less and save more; Japan, Germany and China will spend more and will reallocate investment away from the export sector.

These are the right goals, to be sure. But a joint communiqué from a nascent international organization isn’t much to hang the world’s hat upon. The I.M.F. needs teeth, perhaps along the lines of the W.T.O.’s authority to prod member states toward “out of court” settlements, in order to enforce these difficult political and economic goals.

These imbalances represent serious misallocations of capital in domestic economies that, projected globally, raise the risks considerably of future financial crises and asset bubbles.

While imbalances did not cause the current financial crisis — I believe lax regulation bears a far greater onus — these imbalances certainly helped create the conditions for this crisis. Easy money and low long-term interest rates created an incentive to invest in seemingly-safe high-yield assets. An orderly unwinding of imbalances might put a lid on global growth during the adjustment, but is fundamental to achieve sustainable global growth.

Nouriel Roubini is a professor of economics at the Stern School of Business, New York University.

Στο 1 δισ. δολάρια η αγορά των ψηφιακών αγαθών στις ΗΠΑ

Το ένα δισεκατομμύριο δολάρια θα φτάσουν οι πωλήσεις ψηφιακών αγαθών το 2009 στις ΗΠΑ. Το ποσό αυτό θα έχει δαπανηθεί κυρίως για την αγορά ενισχυτικών εφαρμογών (add-ons) για online παιχίδια, ψηφιακά δώρα και άλλα αντικείμενα που υπάρχουν μόνο ως δεδομένα.

Το ποσό αυτό είναι κατά 100% αυξημένο σε σχέση με το 2008, ενώ αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το τέλος του 2010, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές. Χαρακτηριστικό της νέας τάσης είναι ο ανασχεδιασμός του online καταστήματος δώρων του Facebook, ώστε να προσφέρει ακόμη μεγαλύτερη ποικιλία ψηφιακών δώρων για τους χρήστες. Εκτός από εικονικές τούρτες γενεθλίων που μπορεί κάποιος να στείλει σε έναν άλλο χρήστη, μια σειρά από νέα δώρα θα διατίθενται για αγορά και αποστολή σε φίλους και συγγενείς.

Η έκθεση των αναλυτών βιντεοπαιχνιδιών Τζάστιν Σμιθ και Τσάρλς Χάντσον, επισημαίνει ότι τα ψηφιακά αγαθά και δώρα είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στις κοινότητες των gamers και των χρήστες των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης. Πολλοί από τους παίχτες που ασχολούνται με τα MMORPG, όπως το World of Warcraft, δαπανούν πραγματικά χρήματα προκειμένου να αγοράσουν τον καλύτερο δυνατό εξοπλισμό για τον online χαρακτήρα τους, ενώ στην Ασία, κάποια παιχνίδια χρησιμοποιούν την τακτική των micro-payments για να εξασφαλίσουν εισροή εσόδων για την επιχείρηση τους, σε αντίθεση με το μοντέλο της μηνιαίας συνδρομής.

Πολλοί από τους χρήστες του Facebook που παίζουν το παιχνίδι προσομοίωσης καλλιεργειών, Farmville, χρησιμοποιούν πραγματικά χρήματα για να αγοράσουν επιπλέον εξοπλισμό και αντικείμενα για την εικονική τους φάρμα. Μάλιστα, εταιρείες όπως η Zynga, Playdom και Playfish, αναπτύσσονται ταχύτατα κατασκευάζοντας ψηφιακά αντικείμενα και αγαθά για τους χρήστες του Facebook.

Παράλληλη ανάπτυξη σημειώνεται και στην αγορά ψηφιακών αγαθών στα κινητά τηλέφωνα, όπως το iPhone της Apple, επισημαίνει η έκθεση. Τα στοιχεία που παραθέτονται αφορούν μόνο στις ΗΠΑ, ενώ στην εισαγωγή του κειμένου οι ερευνητές επισημαίνουν ότι το 2009 θα μείνει χαραγμένο ως η χρονιά που τα ψηφιακά αγαθά «απογειώθηκαν» στις ΗΠΑ, μετά την ανάπτυξη που ήδη γνωρίζουν σε Ασία και Ευρώπη.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες BBC

Μίκης υπέρ Παντελή Βούλγαρη για την “Ψυχή Βαθιά” και τον Εμφύλιο

Ο Μίκης υποστηρίζει τη λογική της συμφιλιωτικής αντιμετώπισης του Εμφυλίου από την τέχνη, απέναντι στις επιθέσεις που δέχθηκε ο Παντελής Βούλγαρης. Με αφορμή την ταινία του Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά» για τον Εμφύλιο, ο Μίκης Θεοδωράκης θυμάται όσα ένωναν και χώρισαν τις δύο πλευρές και ρίχνει το βάρος της ιστορικής ευθύνης για τον αλληλοσπαραγμό στην πολιτική της Αγγλίας.

Το άρθρο του Μίκη στα Νέα
«Ποιος δεν θέλει την ιστορική μνήμη;»

Η Ελλάδα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944. Με τις Συμφωνίες στον Λίβανο σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που λίγο μετά την αποχώρηση των Γερμανών ήρθε στην Αθήνα. Ο λαός μας, που ήδη γιόρταζε τη νεογέννητη Ελευθερία του, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, όπως με την ίδια συγκίνηση και χαρά χειροκροτούσε και ζητωκραύγαζε τα πρώτα αγγλικά στρατεύματα, καθώς προχωρούσαν στη Λεωφόρο Συγγρού. Μια νέα ηλιόλουστη εποχή πιστεύαμε όλοι ότι ξεκινούσε για την πατρίδα μας, που θα την ξαναχτίζαμε όλοι μαζί ενωμένοι. Ώσπου οι Άγγλοι άρχισαν λίγο λίγο να ροκανίζουνε τις Συμφωνίες και να μας οδηγούν στην εμφύλια διαίρεση.

Όποιος λέει ότι την αρχή την κάνανε οι Εαμίτες με τα Δεκεμβριανά, γιατί τάχα θέλανε να κατακτήσουν την Αθήνα, είναι είτε άσχετοι με τα γεγονότα είτε φανατικοί προβοκάτορες, διαστρεβλωτές της Ιστορίας και όργανα της αγγλικής πολιτικής που από τότε πέταξε το προσωπείο της και έδειξε καθαρά ότι δεν ήθελε μόνο απλά να μας βάλει στη γωνία της εθνικής ζωής αλλά να μας εξοντώσει όλους, άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ, μέχρις ενός.

Πρώτον, γιατί έτσι κι αλλιώς στην Αθήνα και στον Πειραιά κυριαρχούσε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το μόνο που κατείχαν οι Άγγλοι και η Κυβέρνηση ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Δεύτερον, γιατί το ΕΑΜ δεν είχε ούτε πολιτική ούτε σχέδιο ούτε καν πρόθεση για κατάληψη της εξουσίας. Και τρίτον αν είχε και ήθελε να χτυπήσει τα ανεπαρκή για την περίσταση αγγλικά στρατεύματα, τότε γιατί δεν επέτρεψε στον τακτικό στρατό του μόνιμου ΕΛΑΣ να μπει στην Αθήνα και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα σε δυο-τρεις μέρες το πολύ, παρά άφησε τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας «με τα παιδάκια και τα λιανοντούφεκα», όπως είπε ο Σαράφης, να γίνουν εύκολη λεία, με χιλιάδες θύματα μπροστά σ΄ έναν σύγχρονο στρατό με αεροπλάνα και τανκς, που εν τούτοις άντεξαν σ΄ αυτή την άνιση μάχη επί 33 ολόκληρα μερόνυχτα;

Όποιος έζησε τα γεγονότα απ΄ την αρχή ώς το τέλος όπως εγώ, μπορεί να αποδείξει με στοιχεία ατράνταχτα την αλήθεια των όσων λέω. Κι αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν. Την ίδια τύχη με μένα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες στα βουνά, στις συνοικίες, στις φυλακές, στις εξορίες, στα ξερονήσια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Το σχέδιο του Τσώρτσιλ εφαρμόστηκε κατά γράμμα από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν διέταξε τους στρατηγούς και τους στρατιώτες της Αυτού Μεγαλειότητος «Φερθείτε σαν να βρίσκεστε σε εχθρική χώρα». Και ποιος ήταν ο εχθρός; Εμείς οι Έλληνες μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ είτε απλά συμπαθούντες, που τότε ξεπερνούσαμε τα 2 εκατομμύρια ψυχές και μόλις βγήκαμε από τον σκληρό αγώνα που κάναμε κατά των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους.

Και φτάνω στον Δημοκρατικό Στρατό και τις μάχες στα βουνά με αντίπαλο τον Εθνικό Στρατό. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, θα προσπαθήσω να δω την ψυχολογία του ενός και του άλλου. Από απόψεως ηλικίας στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήσαν όλοι έφηβοι-παιδιά.

Πάντως το γεγονός είναι ένα: Ότι οι πρώτοι εξαναγκάστηκαν να πάρουν τα βουνά μπροστά στο όργιο των διώξεων (ειδικά στην ύπαιθρο), που είχαν αναλάβει 150 περίπου συμμορίες συνεργατών, ταγματαλητών και ληστών του κοινού ποινικού δικαίου με την άμεση καθοδήγηση των Άγγλων. Μπαίνανε στα χωριά, καίγανε τα σπίτια, σφάζανε τους άντρες, βιάζανε τις γυναίκες κι αυτό καθημερινά από το 1945 ώς το 1946, ώσπου όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, παίρνανε τα βουνά. Όταν έγιναν πολλοί και οργανώθηκαν, δημιούργησαν τέλος τον Δημοκρατικό Στρατό. Τότε οι Εγγλέζοι, πάντοτε με μια χούφτα Έλληνες πολιτικούς, άρχισαν να επιστρατεύουν χωρίς να ρωτούν τι πιστεύει ο ένας και τι σκέφτεται ο άλλος.

Όμως όταν μπεις σε Λόχους, Τάγματα και Συντάγματα με την κατάλληλη εκπαίδευση μεταβάλλεσαι σε Νούμερο. Και τελικά κάνεις ό,τι σου πουν. Και τους είπαν: Τώρα θα πάτε στα βουνά να σκοτώσετε τα αδέλφια σας. Φυσικά δεν χρησιμοποίησαν ακριβώς τη λέξη «αδέλφια», αλλά άλλες περισσότερο εύηχες και αποτελεσματικές: Προδότες, κατσαπλιάδες, Βούλγαρους, όργανα των ξένων και εχθρούς της Πατρίδας. Όσοι ζήσανε στα Τάγματα Μακρονήσου ξέρουν ακριβώς τις μεθόδους με τις οποίες ένας «Βούλγαρος» μεταβάλλεται σε Έλληνα έτοιμο να κατασπαράξει τους προδότες.

Τελικά, τι ήσαν όλοι αυτοί παρά θύματα; Θύματα του φόβου οι μεν, θύματα της πλύσης εγκεφάλου οι δε. Όμως δεν έπαψαν και οι μεν και οι δε να είναι στο βάθος αθώα παιδιά, Έλληνες αναγκασμένοι να σκοτώνουν Έλληνες. Αδελφός τον Αδελφό!

Αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν
Το κλάμα του βασανιστή

Εμένα, στο Πρώτο Τάγμα Μακρονήσου, ένας θηριώδης στραγγαλιστής μού ξερίζωσε το πόδι, γιατί του είπαν πως είμαι «Βούλγαρος». Με πήγαν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κι όταν γύρισα, κυκλοφορούσα με πατερίτσες. Κάποιο απόγευμα καθυστέρησα να γυρίσω στη σκηνή μου όταν σάλπισε το σιωπητήριο και με πιάσανε για να με χτυπήσουν.

Επικεφαλής ήταν ο στραγγαλιστής μου, που πρόλαβαν να τον κάνουν «Έλληνα». Μου λέει: «Θα μείνεις κουτσός;». Εγώ δεν φοβήθηκα και με θάρρος του είπα «Φυσικά όχι», μήπως και θυμώσει. Τότε αυτός γυρίζει στους άλλους και τους διατάζει να μας αφήσουν μόνους. Με ρωτά «Θέλεις να σε κεράσω ένα γιαούρτι;». Μπήκαμε στη μεγάλη σκηνή των βασανιστών και καθήσαμε σε μια γωνία.

Με κοίταζε καλά-καλά και δεν μιλούσε. Τέλος φτάσανε τα γιαούρτια. Πριν προλάβω όμως να φάω μια κουταλιά, τον είδα ξαφνικά να αναστενάζει, να λέει «Δεν μπορώ άλλο» και να κλαίει.

Πήγα και τον αγκάλιασα λέγοντάς του «Μην κάνεις έτσι. Κάποτε θα περάσει…».

Σας διηγήθηκα μια ακραία περίπτωση που την έζησα για να δείξω ότι αυτή η πλύση εγκεφάλου, που δεν κατασκευάζει μόνο φανατικούς στρατιώτες αλλά και θηριώδεις βασανιστές, δεν ήταν ικανή να καταστρέψει τον άνθρωπο που έκλεινε ο καθείς μέσα του.

Γι΄ αυτό κι εγώ στα 1962, στο τέλος του «Νεκρού Αδελφού», βγάζω όλους τους σκοτωμένουςζωντανούς εχθρούς πιασμένους χέρι-χέρι να τραγουδούν «Ενωθείτε βράχια-βράχια, Ενωθείτε χέρια-χέρια», μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες παραμείναμε στη συντριπτική μας πλειοψηφία ενωμένοι. Πάντοτε. Από τα 1940 έως σήμερα. Και όλα τα σύνορα που βάζουν κατά καιρούς ανάμεσά μας είναι φτιαχτά. Είναι πονηρά, δηλητηριώδη και κακόβουλα και εξυπηρετούν ξένους σκοπούς, ξένα συμφέροντα εχθρικά, εναντίον όλων των Ελλήνων, όλου του Λαού και της Πατρίδας.
Δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν

Με άλλα λόγια, κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν, μιας και στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους. Ούτε ταξικό μίσος ούτε καν μίσος, μιας και οι πιο πολλοί ζούσαν στα ίδια περίπου χωριά, στην ίδια μίζερη ζωή και όλοι κι απ΄ τις δυο πλευρές ονειρεύονταν μια καλύτερη ζωή με ειρήνη, ομόνοια, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή για τον ίδιο λαό, τον ελληνικό.

Windows 7